Fietstocht Toscane



Fietsen in Toscane is zwaar. Veel klimwerk,maar ook mooie afdalingen.

Tegelijkertijd genoot ik met volle teugen van het prachtige landschap van Toscane.

De mooie steden Florence en Sienna, de schoonheid van de natuur, ik liet mij er door bedwelmenen het gaf mij een gevoel van harmonie, van heelheid.

Zelfs als ik halverwege de klim moest stoppen om op adem te komen, kon ik toch ontroerd raken door een mooie lichtval op een oleander of door de schoonheid van een prachtig vergezicht.

Het ervaren van zoveel schoonheid gaf mij tevens het inzicht dat het leven uit momenten bestaat. Het bewust aandacht geven aan dat moment gaf mij een gevoel van bevrijding , moed en kracht om weer verder te fietsen.

kerstroos


Winter, de takken
van de appelboom kaal,
vogels zichtbaar tussen
de bladerloze struiken

geen bloem te zien
het zaad verscholen
in de donkere aarde
wachtend

er zit sneeuw in de lucht
tintelend koud
loop ik door de tuin
en sta stil bij de
jasmijn, daar tussen
de dode bladeren
stralend
de witte bloem
van de kerstroos

ontroerend mooi
de winter

herfst

Als een zomer voorbij is
zo snel als een
vlinder die door
de lucht vlindert

er ineens niet meer is

Ineens zijn de bladeren
van de bomen bruin

het is niet bij te houden
zomer in zomer uit

Ik wil blijven in
de zomer
dromen in de zon
en niet wakker worden
in de herfst

Ik wil groen oranje geel
niet bruin en zwart
en niet het wit van de sneeuw

Ik ga winterslapen
en morgen is
het weer zomer

het ultieme gevoel



het ultieme gevoel

Het ultieme gevoel
gevangen in
een explosie van
ontelbare waterdruppels

opgenomen in de
kracht van het water
onderdeel van een
samenhangend geheel

volstromen met energie
je klein voelen
en tevens groot
verbonden met de kosmos

het ultieme gevoel
van een volkomen
zijnsbeleving
voorbij de grenzen
van de zichtbare wereld

ik wandel langs de zee


Ik wandel langs de zee

Ik wandel langs de zee,
de wind waait en blaast
tranen in mijn ogen en
weet niet waarom.
De wind waait en gaat zijn weg
en weet niet waarheen.

Vogels hoog in het morgenblauw
ademen stilte
hoeven niets te ontdekken
over de aard
van hun vogel zijn.

De zee is de zee
niets anders dan dat.
Gulzig rekt en
strekt de zee zich,
is tijdloos,
altijd zichzelf en
is zich niet bewust van
zijn bestaan.

Alleen de mens,
alleen ik met tranen
in mijn ogen vraagt zich
soms vertwijfeld af:
wat is de zin van het bestaan?


de maskers af

de maskers af

De maskers af

Het licht danst achter
gesloten ogen
een oeroud ritme
één worden
met het dansende licht
dans mee
met deze narrendans
de maskers af

In het naakte licht
geen geheimen, geen hoeken
om naar toe te vluchten.

Kom maar te voorschijn
in het licht zoals je bent
en dans mee.

Ervaar de vrijheid
van de beweging
voel het oeroude ritme
van het dansende licht
voel het kloppen
in je hart
en dans en dans en dans
de wereld in