Ik wandel langs de zee
Ik wandel langs de zee,
de wind waait en blaast
tranen in mijn ogen en
weet niet waarom.
De wind waait en gaat zijn weg
en weet niet waarheen.
Vogels hoog in het morgenblauw
ademen stilte
hoeven niets te ontdekken
over de aard
van hun vogel zijn.
De zee is de zee
niets anders dan dat.
Gulzig rekt en
strekt de zee zich,
is tijdloos,
altijd zichzelf en
is zich niet bewust van
zijn bestaan.
Alleen de mens,
alleen ik met tranen
in mijn ogen vraagt zich
soms vertwijfeld af:
wat is de zin van het bestaan?
De maskers af
Het licht danst achter
gesloten ogen
een oeroud ritme
één worden
met het dansende licht
dans mee
met deze narrendans
de maskers af
In het naakte licht
geen geheimen, geen hoeken
om naar toe te vluchten.
Kom maar te voorschijn
in het licht zoals je bent
en dans mee.
Ervaar de vrijheid
van de beweging
voel het oeroude ritme
van het dansende licht
voel het kloppen
in je hart
en dans en dans en dans
de wereld in
+van+DSC01700.JPG)
